Tajemnica herbaty

Anegdota opowiada, że mistrz Rikyū, zapytany kiedyś o istotę „drogi herbaty”, odpowiedział: „Latem stworzyć wrażenie rześkiego chłodu, a zimą – rozgrzewającego ciepła, węgla wziąć tyle, by zawrzała woda, herbaty zaś tyle, by zrobić dobrą herbatę. I to jest cała tajemnica.” Kiedy jego rozmówca rozczarowany rzekł, że to wszystkim jest wiadomo, mistrz odrzekł, że zostanie uczniem tego, któremu się uda tak herbatę podać.

Herbata skrywa w sobie wiele tajemnic – poznając je stajemy się herbacianymi ekspertami, ludźmi herbaty – zaczynamy kroczyć po drodze herbaty. Chińczycy mają powiedzenie „cha tong liu yi” – „herbata jest biegła w sześciu sztukach”: inspiruje grę na cytrze, uczy biegłości w szachach, wzmaga zapach ksiąg, dodaje wdzięku obrazom, budzi ducha poezji, rozprasza zamroczenie winem, delektuje się wonią kwiatów. Sztuka herbaty wspomaga rozwój człowieka szlachetnego we wszystkich dziedzinach.

Herbata sama pozostając tajemnicą pomaga nam poznać tajemnice otaczającego nas świata i własnej duszy. Pamiętajmy: „Tymczasem jednak napijmy się herbaty. Popołudniowe światło opromienia bambusy, fontanny szemrzą w urzeczeniu, a w naszym czajniku szumią sosny. Pozwólcie nam pomarzyć o ulotności i zadumać się nad kojącą błahością rzeczy.” (Kakuzo Okakura, „Księga herbaty”)