Rodzaje herbaty

Rodzaje herbaty

HerbataChiński Cesarz Huej-cung (1101-1124) w swoim traktacie rozróżnił dwadzieścia rodzajów herbaty, spośród których najwyżej cenił „herbatę białą” za jej rzadkie i subtelne właściwości. Obecnie mieszkańcy Chin klasyfikują „sześć wielkich rodzajów herbaty”: zielone, białe, żółte, turkusowe, czerwone i czarne. Podstawowym kryterium podziału jest stopień fermentacji (utleniania) oraz kolor liści i naparu.

W kulturze zachodniej herbaty nazywane przez Chińczyków czerwonymi określane są mianem czarnych, z kolei chińskie czarne to wg Europejczyków – czerwone. Pojawia się również kolejny kolor – niebieski – określa się nim herbaty oolong, zaliczane w Polsce do herbat czerwonych a w Chinach… turkusowych.

Herbata zielona powstaje z liści nie poddanych fermentacji – natychmiast po zerwaniu poddawana jest procesowi suszenia. Dzięki temu przechowuje  więcej cennych składników od herbaty czarnej lub oolonga. Jest też delikatniejsza w smaku od herbat czarnych.

Biała herbata wytwarzana jest z młodych pączków, które jeszcze nie zdążyły się rozwinąć. Zebranie takich pączków możliwe jest jedynie na wiosnę. Krzewy, z których powstać ma biała herbata, są czasami dodatkowo chronione przed słońcem – ma to zapobiec wykształceniu się chlorofilu. Pączki następnie więdną i są suszone. Herbata ta produkowana jest głównie w Chinach. Ma odcień lekko srebrnawy, a po zaparzeniu ma kolor jasnosłomkowy.

Herbata żółta – proces produkcji tej herbaty zbliżony jest w fazie początkowej do procesu wytwarzania herbaty białej, ale pozwala jej się na dłuższe schnięcie, co powoduje, że w smaku różni się w sposób istotny zarówno od białej jak i zielonej herbaty. Kolor naparu jest zielonkawo-żółty. Uznawana za najszlachetniejszą ze wszystkich herbat.

Herbata oolong, turkusowa, często jest nazywana „niedofermentowaną” lub „półfermentowaną”. Produkowana jest w Chinach kontynentalnych i na Tajwanie. Fermentacja herbat wynosi od około 20% (Chiny) do 60% (Tajwan). Liście pozostają całe, nie są połamane przez zwijanie. Proces obróbki zaczyna się etapem więdnięcia liści. Po utracie wilgoci liście umieszczane są w wiklinowych koszach, którymi od czasu do czasu się potrząsa. Ma to doprowadzić do otarcia brzegów blaszek liściowych co ułatwia fermentację. Po kilku godzinach proces ten zatrzymuje się – poprzez suszenie liści.

Herbata czerwona – jest herbatą półfermentowaną.

Szczególnym uznaniem wśród herbat czerwonych, cieszy się  Pu-Erh. Herbata ta przechodzi dodatkowy proces fermentacji i leżakowania. Pochodzi z prowincji Yunnan w południowych Chinach. O ile herbatę pozostałych rodzajów przechowuje się nie dłużej niż rok, o tyle herbata pu-erh może leżeć nawet 50 lat. Jej charakterystyczną cechą jest bardzo silny zapach i smak. Uważana jest za herbatę mającą bardzo korzystny wpływ na zdrowie. Z tego względu np. w czasach dynastii Tang picie herbaty pu-erh było przywilejem cesarza.

Herbata czarna – otrzymywana jest w wyniku czterech procesów – więdnięcia, skręcania, fermentacji i suszenia. Legenda głosi, iż czarna herbata powstała przypadkowo, w wyniku zmoknięcia (powodującego fermentację) ładunku zielonej herbaty, przewożonej kliprem do Anglii.

[Głosów:1    Średnia:1/5]