Ile kolorów ma herbata?

Ile kolorów ma herbata?

Filiżanka czarnej herbatyOkazuje się, że tak popularny w Polsce napój, jak herbata, może mieć kilkanaście kolorów. Herbata czarna to tak naprawdę czerwona, a czerwona – czarna. A herbata niebieska? Dla nas to czerwona, a dla Chińczyków… turkusowa. Skąd taka różnica? Otóż dlatego, że Chińczycy dzielą herbaty według koloru suszu, a nie naparu, jak Europejczycy.

Chiński Cesarz Huej-cung (1101-1124) rozróżniał dwadzieścia rodzajów herbat, spośród których najwyżej cenił herbatę białą – za jej wyjątkową delikatność i specyficzne właściwości. Współcześni Chińczycy klasyfikują już „jedynie” sześć rodzajów herbaty: zielone, białe, żółte, turkusowe, czerwone i czarne. Z kolei Europejczycy herbaty nazywane przez Chińczyków czerwonymi określają jako czarne, a chińskie czarne – czerwonymi. Pojawia się również kolejny kolor – niebieski – określa się nim herbaty oolong, zaliczane w Polsce do herbat czerwonych a w Chinach… turkusowych.

Przyjmuje się, że podstawowym kryterium podziału herbat jest stopień fermentacji suszu oraz kolor liści i naparu.

Herbata zielona powstaje z liści nie poddanych fermentacji – natychmiast po zerwaniu poddane są procesowi podgrzewania, aby zatrzymać proces fermentacji, następnie formowane (kulki, igły, brwi, itp), a na końcu suszone. Dzięki temu przechowuje więcej cennych składników od herbat fermentowanych, jest również od nich delikatniejsza w smaku.

Biała herbata wytwarzana jest z młodych pączków, które jeszcze nie zdążyły się rozwinąć. Krzewy, z których powstać ma biała herbata, są często dodatkowo chronione przed słońcem – ma to zapobiec wykształceniu się chlorofilu. Zerwane pączki więdną i są suszone, mają odcień lekko srebrnawy, a po zaparzeniu napar ma kolor jasnosłomkowy.

Herbata żółta – wytwarzanie tej herbaty podobne jest początkowo do produkcji herbaty białej, różni się wydłużonym czasem schnięcia. Kolor naparu jest zielonkawo-żółty. Uznawana za najszlachetniejszą ze wszystkich herbat.

Herbata oolong, turkusowa, często nazywana „niedofermentowaną” lub „półfermentowaną”. Produkowana jest w Chinach kontynentalnych i na Tajwanie. Fermentacja herbat wynosi od około 20% (Chiny) do 60% (Tajwan). Proces produkcji zaczyna się od więdnięcia liści, następnie umieszcza je się w wiklinowych koszach, którymi od czasu do czasu się potrząsa – ułatwia to fermentację. Po kilku godzinach proces ten zatrzymuje się – poprzez suszenie liści. Liście pozostają całe, nie są połamane.

Herbata czerwona – herbata leżakowana. Jej szczególnie cenionym przykładem jest Pu-Erh, która poddawana jest dodatkowemu procesowi fermentacji i leżakowania. Pochodzi z prowincji Yunnan w południowych Chinach. Ma silny zapach i smak. Uważana jest za herbatę wyjątkowo korzystnie wpływającą na zdrowie. Z tego względu dawniej picie herbaty Pu-Erh było przywilejem jedynie cesarza.

Herbata czarna – otrzymywana jest w wyniku czterech procesów – więdnięcia, skręcania, fermentacji i suszenia. Jedna z popularnych przypowieści głosi, iż czarna herbata powstała przypadkowo, w wyniku zamoknięcia ładunku zielonej herbaty, przewożonej kliprem do Anglii.

[Głosów:2    Średnia:4.5/5]