Herbata jaśminowa

Herbata jaśminowa

Chińska dynastia Ming nie bez powodu pokochała jej aromat. Mieszanka zielonej herbaty i kwiatów oraz liści jaśminu, nazywana także cesarską perłą, wyróżnia się nie tylko nietypowym smakiem, ale i licznymi właściwościami zdrowotnymi. Zanim zaparzycie filiżankę herbaty jaśminowej, przeczytajcie poniższy artykuł.

Kilka słów o herbacie jaśminowej

Prawie 700-letnia historia herbaty jaśminowej rozpoczyna się w południowo-wschodniej Azji. Dawniej napój był zarezerwowany dla chińskiej arystokracji, a dziś jest nie tylko jednym z ulubionych herbat mieszkańców Pekinu, ale trafiła też w gusta smakoszy herbaty na całym świecie. Za jej wyśmienity smak odpowiadają aromaty zawarte w olejkach eterycznych jaśminu. Właściwości upiększające i zdrowotne zawdzięcza zaś dobrej gatunkowo zielonej herbacie senchy i mieszance kwiatów oraz liści jaśminu. Początków popularności tej herbaty należy szukać w czasach panowania dynastii Ming (1368-1644 r.). Pamiątki pozostałe po członkach dynastii dowodzą, że kochali oni kwiaty, zwłaszcza orchidee i jaśmin. Upodobanie widać m.in. na porcelanie, haftach czy w literaturze. Nic dziwnego, że sprowadzony wcześniej, za panowania dynastii Tang jaśmin zaczęto wykorzystywać także do produkcji herbat i żywności. Co ciekawe ta mieszanka była jedną z pierwszych eksportowanych z Chin na rynki zachodnie.

 

Gdzie rośnie jaśmin?

Chociaż to Chiny śmiało można nazwać ojczyną herbaty jaśminowej, kwiaty dzięki którym powstaje aromatyczna mieszanka dotarły tam około III wieku z Persji, czyli terenów dzisiejszego Iranu. Jaśmin od wieków można było także znaleźć w Nepalu, Indiach, Afganistanie i Pakistanie. Kwiat jest nawet symbolem narodowym ostatniego z krajów. Do produkcji herbaty jaśminowej wykorzystuje się przede wszystkim jeden gatunek rośliny. Mowa o jaśminie wielkolistnym, rosnącym m.in. w Birmie, Bangladeszu, Chinach, na Filipinach i Sri Lance. W południowych krajach Europy jest uprawiany jako krzew ozdobny. Roślina należy do rodziny oliwkowatych, ma białe rurkowate kwiaty i liście kształtem przypominające serce. Krzyw osiąga nawet ponad 8 metrów wysokości.

 

Jak powstaje herbata jaśminowa

Herbata jaśminowa zalicza się do grupy herbat aromatyzowanych. Chociaż jej najpopularniejsza odmiana o najbardziej intensywnym zapachu jest tworzona z zielonej herbaty, do produkcji wykorzystuje się także herbatę czarną, białą i rooibos. Z produkcji tradycyjnej herbaty jaśminowej słynie zwłaszcza chińska prowincja Fujian. Charakteryzuje się delikatną słodyczą, lekkim jaśminowym posmakiem oraz doskonałym balansem między ilością suszu herbacianego i kwiatami. Liście herbaty zbiera się późną wiosną i pieczołowicie suszy, tak aby powierzchnia liścia mogła pochłonąć później większą ilość jaśminowego zapachu. Takie liście przechowuje się w suchym miejscu aż do sierpnia, kiedy to zbierane są kwiaty. Najlepiej zbierać jaśmin koło południa, kiedy to główki są zamknięte przed słońcem. Kwiaty dodaje się do zasuszonych liści herbaty, które chłoną ich zapach. Proces wchłaniania może być powtarzany i trwa od 24 godzin do kilku tygodni. Na końcu całą mieszankę wypala się, aby zarówno liście jak i kwiaty były suche.

Tradycyjna metoda produkcji, choć naturalna, jest bardzo czasochłonna, dlatego w przemysłowej produkcji zaczęto zastępować kwiaty i liście jaśminu olejkiem eterycznym.

 

Zdrowotne korzyści z picia herbaty jaśminowej

Sama herbata, zwłaszcza biała i zielona posiada wiele składników mineralnych, a tym samym wartości odżywczych. Lista zalet dla zdrowia i urody wydłuża się dzięki zawartości jaśminu. Wśród właściwości herbaty jaśminowej trzeba wymienić łagodzenie stresu i napięcia. Kwiatowy zapach jaśminu działa relaksacyjnie, a niektórych wprawia w lekki stan euforii.

Dzięki dużej zawartości przeciwutleniaczy, przede wszystkim katechin, herbata jaśminowa ma działanie antyoksydacyjne. Zielona herbata, najczęściej stosowana jako baza, zawiera z kolei polifenole niszczące wolne rodniki. Dzięki temu jest pomocna w profilaktyce raka, m.in. piersi i płuc.

Regularne picie herbaty jaśminowej może pomóc zredukować ilość „złego” cholesterolu, dlatego poleca się ją osobom ze schorzeniami układu krążenia. Dzięki regulacji poziomu glukozy we krwi jest także wskazana dla diabetyków.

Herbata jaśminowa jest pomocnikiem w walce z bakteriami i wirusami. Pomaga odbudować odporność po chorobie i zapobiega infekcjom.

Napój pobudzi pracę układu trawiennego, złagodzi dolegliwości jelitowe i dzięki zawartości przeciwutleniaczy wesprze organizm w zapobieganiu nowotworom układu pokarmowego.

 

Nie tylko na zdrowie

Antybakteryjne i oczyszczające działanie herbaty jaśminowej sprawia, że jest ona zbawienna nie tylko dla zdrowia ale i urody. Regularnie spożywana pomoże też zrzucić zbędne kilogramy osobom na diecie. Dzięki zawartości przeciwutleniaczy pobudza metabolizm i sprawia, że ćwiczenia są bardziej efektywne. Jakby tego było mało, spowalnia objawy starzenia i łagodzi oparzenia słoneczne. Wielbicielki herbaty jaśminowej twierdzą, że napój działa upiększająco. Niektórzy wykorzystują go także jako afrodyzjak.

 

Jak parzyć herbatę jaśminową?

Na smak herbaty wpływa zarówno temperatura i czas parzenia jak i woda. Najlepiej użyć wody źródlanej i zastosować się do zasad parzenia herbat w zależności od rodzaju. Herbatę czarną parzymy w 95-100 stopniach, zieloną w 75-80 stopniach, a białą nawet w 70 stopniach. Jeśli zieloną herbatę zalejemy zbyt ciepłą wodą i będziemy parzyć za długo, uzyska nieprzyjemny gorzki smak.

Około 2 g suszu zalewamy i parzymy pod przykryciem około 2-3 minuty. Herbaty dobrej jakości można zaparzyć kilka razy, jednak aromat jaśminu nie będzie już tak intensywny. Ze względu na delikatny smak nie poleca się też dodawania do herbaty słodzików i mleka.

 

 

Dodaj komentarz